โรคไข้หวัดใหญ่

โรคไข้หวัดใหญ่เป็นโรคติดเชื้อทางเดินหายใจเฉียบพลัน สามารถแพร่ระบาดได้อย่างรวดเร็วแต่ละปีจะมีการเปลี่ยนแปลงของสายพันธุ์ ทำให้เกิดความรุนแรงมากหรือน้อย แต่จะรุนแรงมากในผู้ป่วยที่มีโรคเรื้อรังหรือภูมิคุ้มกันต่ำ เช่น ผู้สูงอายุ จนอาจถึงขั้นเสียชีวิต ทำให้ต้องเสียค่ารักษาพยาบาล ต้องลาหยุดงาน ผลผลิตต่ำและประสิทธิภาพการทำงานลดลง โรคไข้หวัดใหญ่จะก่อให้เกิดความรุนแรงมากกว่าไข้หวัดธรรมดา ดังข้อมูลดังต่อไปนี้

อาการ              

ไข้หวัดธรรมดา         

ไข้  :   พบได้บ่อยในเด็ก   ผู้ใหญ่อาจมีไข้ต่ำๆ 
ปวดกล้ามเนื้อ  : ไม่ค่อยพบถ้ามีก็น้อยๆ      
อ่อนเพลีย   : ไม่ค่อยพบ                               
คลื่นไส้อาเจียน ท้องเดิน : มีน้อยและเป็นระยะสั้นๆ                      
คัดจมูกน้ำมูกไหล : ไม่ค่อยพบ            
เจ็บคอ    :  พบบ่อยในระยะเริ่มแรก 
เชื้อ       :  เชื้อไวรัสในทางเดินหายใจตัวอื่นๆ 
                        

ไข้หวัดใหญ่

ไข้             :       มีไข้สูงเฉียบพลัน 38-40 C
ปวดกล้ามเนื้อ : ปวดเมื่อยตามกล้ามเนื้อและปวดหลัง
อ่อนเพลีย     :   เป็นมากและอาจเป็นนานสัปดาห์
คลื่นไส้อาเจียน ท้องเดิน : พบได้ในเด็ก
คัดจมูกน้ำมูกไหล        : พบบ่อย ในระยะหลังๆ
เชื้อ                       : Influenza Virus

การระบาด

ไวรัสไข้หวัดใหญ่มีการระบาดทั่วภูมิภาค บางปีถ้ารุนแรงจะระบาดทั่วโลก เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอจึงมีไวรัสก่อให้เกิดโรค ในสัตว์ก็แพร่สู่มนุษย์ทำให้เกิดโรคได้ สำหรับประเทศไทยมีการระบาดมากในช่วงฤดูฝนและฤดูหนาวคือ ช่วง พฤษภาคม - ตุลาคม และ มกราคม - กุมภาพันธ์

การรักษา

พบแพทย์ และพักผ่อนมากๆ ทานยา ดื่มน้ำมากๆ ทำร่างกายให้อบอุ่น

ข้อมูลจาก รพ.พระมงกุฏฯ